دبیر پیشین شورایعالی فضای مجازی، ضمن تایید بر ناتوانی فنی و اقتصادی پلتفرمهای داخلی در پاسخگویی به نیاز کاربران، از امکان اتصال مجدد اینترنت بینالملل در کمتر از ۵ دقیقه در صورت رفع ملاحظات امنیتی خبر داد و با لحنی کنایهآمیز به وجود تبعیض در دسترسی به اینترنت واکنش نشان داد.
تحول در ساختار دسترسی به فضای مجازی در کشور، از یک مدل سانسور سنتی و مبتنی بر مسدودسازی محتوایی به یک پارادایم نوین تحت عنوان «اینترنت طبقاتی» یا «دسترسی هویتمحور»، نشاندهنده گسستی بنیادین در تعریف حقوق شهروندی و مناسبات اقتصادی است.
برخی از مدافعان انسداد اینترنت، خود از «سیمکارتهای سفید» یا اینترنتهای بدون محدودیت بین الملل (اصطلاحاً پرو) استفاده میکنند. این تضاد رفتاری، مصداق بارز «یک بام و دو هوا» است.
نزدیک به ۶۰ روز از قطعی گسترده اینترنت گذشته و در همین مدت، چیزی آرام و بیسروصدا در حال شکلگرفتن است: تبدیل اینترنت از یک حق عمومی و شهروندی به یک امتیاز تخصیصیافتنی. امتیازی که پیشتر با نامهایی مانند «اینترنت سفید» یا «ویژه» شناخته میشد، حالا با عنوان تازه «اینترنت پرو»، «اینترنت پایدار» یا همان «اینترنت طبقاتی» در حال توزیع است.
دیدگاهتان را بنویسید